Emotionele –en stemmingsproblemen

Stemming is een gevoelstoestand die relatief lang duurt en die niet wordt opgeroepen door een externe gebeurtenis. Een stemming kan sterk gedaald (depressief) of sterk verhoogd zijn (eufoor). Emotionele- en stemmingsproblemen komen bij kinderen en jongeren vooral tot uiting in negatieve gevoelens en/of gedachten. Er hoeft niet meteen sprake te zijn van een stoornis of een specifiek emotioneel probleem. Er kunnen immers ook gewoon sluimerende gedachten en gevoelens aanwezig zijn bij het kind of de jongere waar het niet goed mee kan omgaan. In die gevallen kan het ook aangewezen zijn om te leren omgaan met die moeilijke gevoelens of gedachten. Emotionele problemen kunnen in sommige gevallen leiden tot zelfverwondend gedrag (automutilatie).

 

Er zijn verschillende soorten emotionele problemen:

1. Depressie:

Dit is een emotioneel probleem waarbij de aanwezigheid van een sombere stemming en/of verlies van interesse en plezier in dagelijkse activiteiten centraal staat. Wanneer dit eenmalig voorkomt, spreekt men van een depressieve episode, maar wanneer er verschillende episodes optreden, dan wordt de term depressieve stoornis gebruikt. Bij kinderen en jongeren kan ook de diagnose “dysthyme stoornis” gebruikt worden indien de symptomen minder zwaar zijn.

2. Bipolaire stoornis:

Dit is de emotionele stoornis die gekenmerkt wordt door manische (eufore) en depressieve episoden, afgewisseld met periodes van een normale stemming.

 

Er zijn nog tal van andere emotionele problemen die we niet allemaal aanbod kunnen laten komen. De bovenvermelde problemen zijn de meest voorkomende emotionele problemen.

 

Behandeling

Na telefonische aanmelding wordt een afspraak gemaakt bij de psychologe. Tijdens een intakegesprek wordt de hulpvraag in kaart gebracht en wordt er samen met het kind en de ouders een vervolgbehandeling opgesteld.

 

De behandeling van emotionele problemen start met een belevingsonderzoek van het kind of de jongere. Hierbij worden diverse domeinen bekeken om onderliggende problemen te kunnen onderkennen. De keuze van de behandeling is afhankelijk van de ernst van het beeld. Psycho-educatie is vaak de eerste stap in de behandeling. Daarnaast wordt er vaak gedragstherapie toegepast. De specifieke invulling van de therapie wordt aangepast aan de vragen/noden van het kind of de jongere. Bij ernstige emotionele problemen wordt er soms verwezen naar een psychiater voor farmacotherapie (medicatie).