Hechtingsproblemen

Gehechtheid is de selectieve en duurzame affectieve band tussen het jonge kind en de primaire verzorger. Twee elementen staan hierbij centraal, namelijk de neiging nabijheid te zoeken van de verzorger en de drang om te exploreren. Wanneer volwassenen responsief inspelen op de balans tussen exploratiedrang en nabijheid zoeken resulteert dit in een veilige basis van sociaal functioneren. Dit wordt omschreven als veilige gehechtheid. Ongunstige omstandigheden of problemen in de balans tussen beide processen, kunnen leiden tot een onveilige hechting en in extreme situaties tot een hechtingsstoornis.

 

Er zijn twee soorten hechtingsstoornissen:

1. Reactieve hechtingsstoornis van het geremde type:

Het normale hechtingsgedrag ontbreekt en het kind heeft geen selectieve voorkeur voor een hechtingsfiguur. Er is geen interesse om contact te leggen en het kind reageert niet op sociale relaties met volwassenen of andere kinderen. Deze kinderen zijn emotioneel vlak, apathisch of teruggetrokken, maar kunnen ook agressief gedrag vertonen.

2. Reactieve hechtingsstoornis van het ontremde type:

Het normale hechtingsgedrag ontbreekt en het kind heeft geen selectieve voorkeur voor een hechtingsfiguur. Er is wel interesse om contact te leggen, ze zoeken nabijheid van anderen, maar doen dit op een niet-selectieve manier. Deze kinderen gaan zeer oppervlakkige en makkelijk inwisselbare contacten aan.

 

Behandeling

Na telefonische aanmelding wordt een afspraak gemaakt bij de psychologe. Tijdens een intakegesprek wordt de hulpvraag in kaart gebracht en wordt er samen met het kind en de ouders een vervolgbehandeling opgesteld.

 

De behandeling van hechtingsproblemen start met een belevingsonderzoek van het kind of de jongere. Hierbij worden diverse domeinen bekeken om onderliggende problemen te kunnen onderkennen. Belangrijk is dat er een veilige omgeving gecreëerd wordt waarin het kind of de jongere zich goed voelt om zo een vertrouwensrelatie op te bouwen. De keuze van de behandeling hangt af van de leefsituatie en van de specifieke vragen/noden van het kind of de jongere.