Aandachtsstoornis met of zonder hyperactiviteit (ADHD)

AD(H)D is een chronische stoornis waarbij aandachtsproblemen, (hyperactiviteit) en impulsiviteit centraal staan. Deze symptomen komen in bepaalde mate bij de meeste mensen voor. Er is pas sprake van een stoornis wanneer de symptomen beginnen in de kindertijd en belemmerend werken voor het dagelijks functioneren. De symptomen krijgen een andere uitingsvorm naarmate de leeftijd. De hyperactiviteit en impulsiviteit worden minder duidelijk zichtbaar en de problematiek verschuift naar meer subtiele symptomen.

 

 

Verschillende types ADHD

 

Overwegend aandacht tekort type

Hierbij is het voornaamste probleem dat het kind of de jongere onvoldoende aandacht kan schenken aan zijn of haar omgeving doordat hij/zij snel afgeleid is. Typerend voor kinderen met aandacht tekort, is dat ze gevoelig zijn voor externe prikkels en dat ze die zelf ook gaan opzoeken. Bij een overmaat aan prikkels gaan ze echter kiezen om zich terug te trekken uit de situatie.

 

Overwegend hyperactief-impulsieve type

Hierbij is het voornaamste probleem de lichamelijke onrust of innerlijke onrust en hyperactiviteit. De beweeglijkheid is vaak gekoppeld aan bepaalde situaties. Situaties met stress of een drukke omgeving (waar veel prikkels verwerkt moeten worden) zijn duidelijke triggers. Impulsiviteit kan zich uiten in onmiddellijk handelen, maar vaak ligt het probleem ook in het moeilijk kunnen onderscheiden van hoofd- en bijzaken.

 

Gecombineerde type

Hierbij zijn er problemen op vlak van aandacht en hyperactiviteit/impulsiviteit.

 

 

Behandeling

Na telefonische aanmelding wordt een afspraak gemaakt bij de psychologe. Tijdens een intakegesprek wordt de hulpvraag in kaart gebracht en wordt er samen met het kind en de ouders een vervolgbehandeling opgesteld.

 

De behandeling van een aandachtstoornis met of zonder hyperactiviteit start met een belevingsonderzoek van het kind of de jongere. Na een grondig onderzoek van de algemene vaardigheden (IQ) en de aandacht wordt een diagnose gesteld. Aan de hand van de onderzoeksresultaten wordt specifieke begeleiding voorzien, aangepast aan de vragen/noden van het kind of de jongere. Een belangrijk onderdeel van de behandeling is psycho-educatie zowel voor het kind als voor de ouders, pedagogische (ouder)ondersteuning en vaak ook medicatie.